Światowy Finał Lekkoatletyczny (World Athletics Final) - wielkie, dwudniowe zawody sportowe, organizowane od 2003 przez IAAF na zakończenie sezonu letniego.
Przed 2003 finałowe zawody nosiły nazwę Finał Grand Prix IAAF i miały nieco uboższą formułę. Do startu w zawodach uprawnieni są zawodnicy, którzy uzyskali największą ilość punktów w ramach klasyfikacji World Athletics Tour. W większości konkurencji zapewniony udział w Światowym Finale ma pierwsza siódemka w klasyfikacji WAT (jedenastka w biegach na 1500 m i dłuższych). Ósmego (lub dwunastego) zawodnika organizatorzy mają prawo zaprosić bez względu na jego dorobek punktowy.
O organizację imprezy najpierw w 2009, a później w 2010 roku ubiegała się Bydgoszcz. Ostatecznie polska propozycja przegrała z kandydaturą Salonik[1], a następnie Rabatu[2].
W ramach ŚFL rozgrywane są następujące konkurencje lekkoatletyczne: 100 m, 200 m, 400 m, 800 m, 1500 m, 3000 m, 5000 m, 3000 m z przeszkodami, 100 (110 m) przez płotki, 400 m przez płotki, skok wzwyż, skok o tyczce, skok w dal, trójskok, pchnięcie kulą, rzut dyskiem, rzut młotem, rzut oszczepem.
Przypisy
|
Światowy Finał IAAF |
|
|
|
 |
|
Monako
Niemcy
Grecja
Maroko