Bethuel Pakalitha Mosisili
Data urodzenia 14 marca 1945
Flag of Lesotho.svg Premier Lesotho
Okres urzędowania od 29 maja 1998
Przynależność polityczna Kongres Lesotho na rzecz Demokracji (LCD)
Poprzednik Ntsu Mokhehle
Wicepremier i Minister Spraw Wewnętrznych
Okres urzędowania od 20 lipca 1995
do 29 maja 1998

Bethuel Pakalitha Mosisili (ur.14 marca 1945), premier Lesotho od 29 maja 1998. Przewodniczący partii Kongres Lesotho na rzecz Demokracji.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Bethuel Pakalitha Mosisili w 1970 ukończył studia na Uniwersytecie Botswany, Lesotho i Suazi. W 1976 został absolwentem Uniwersytetu Wisconsin w USA, a w 1982 Uniwersytetu Simona Fasera w Kanadzie.

Po studiach pracował jako nauczyciel i wykładowca języków afrykańskich na różnych uczelniach w RPA. W 1967 wstąpił do lewicowej Partii Kongresu Basutho (Basutholand Congress Party). Gdy w 1970 premier Leabua Jonathan zawiesił konstytucję, zdelegalizował partie polityczne i rozpoczął rządy za pomocą własnych dekretów, Mosisili znalazł się w więzieniu i przebywał w nim ponad rok.

W wyniku wyborów w 1992 dostał się do Zgromadzenia Narodowego, a następnie został mianowany ministrem edukacji, sportu, kultury, i spraw młodzieży. W kwietniu 1994 razem z trzema innymi ministrami został uprowadzony przez wojskowych i był krótko przetrzymywany[1].

W styczniu 1995 został mianowany wicepremierem w gabinecie premiera Ntsu Mokhehle, zachowując jednocześnie tekę ministra edukacji[2]. 20 lipca 1995 zajął stanowisko wicepremiera i ministra spraw wewnętrznych i rządu lokalnego[3]. W 1997 z Partii Kongresu Basutho wystąpił premier Mokhekhe, który powołał nowe ugrupowanie, Kongres Lesotho na rzecz Demokracji (LCD, Lesotho Congress for Democracy). 21 lutego 1998 Mosisili został wybrany przewodniczącym LCD, po tym jak Mokhekhe zrezygnował z przywództwa ze względów zdrowotnych[4].

[edytuj] Premier

Po zwycięstwie Kongresu Lesotho na rzecz Demokracji w wyborach parlamentarnych w marcu 1998, Mosisii został oskarżony o fałszowanie wyników głosowania. W kraju odbyły się wówczas masowe protesty partii opozycyjnych, zakończone okupacją siedziby szefa rządu. W obliczu niepokojów społecznych, policja i król starali się nie dopuścić Mosisilego do władzy. Ten zwrócił się wówczas do państw Wspólnoty Rozwoju Afryki Południowej z prośbą o wsparcie, aby zapobiec nadciągającemu zamachowi stanu. 29 maja 1998 Mosisili został zaprzysiężony na stanowisku premiera Lesotho. Objął także resort obrony i bezpieczeństwa narodowego.

W odpowiedzi na prośbę Mosisiliego RPA zaapelowała o wszczęcie dochodzenia w celu zbadania wyborczych nieprawidłowości. W kraju trwały jednak dalej zamieszki społeczne. W tej sytuacji prezydent RPA Nelson Mandela podjął decyzję o interwencji sił SANDF w Lesotho. Do kraju wkroczyło 600 żołnierzy z RPA oraz 200 żołnierzy botswańskich. "Operacja Boleas" (taki zyskała kryptonim) miała służyć "przywróceniu demokracji i rządów prawa". Wojska południowoafrykańskie stacjonowały w Lesotho do maja 1999, jednak pomimo ich obecności w kraju dochodziło do licznych podpaleń i grabieży[5].

Kolejne wybory, które odbyły się w maju 2002, okazały się ponownie wygrane dla partii Mosisiliego. Jednakże niedługo po nich, w partii doszło do podziału pod przywództwem dotychczasowego zastępcy przewodniczącego, Kelebone Maope. W październiku z LCD wystąpił inny jego działacz, Tom Thabane, który założył własną partię. W tej sytuacji, na prośbę premiera, król Letsie III 24 listopada 2006 rozwiązał parlament[6] i rozpisał nowe wybory parlamentarne na 17 lutego 2007, dwa miesiące wcześniej przed konstytucyjnym terminem[7].

W wyborach tych Kongres Lesotho na rzecz Demokracji zdobył 61 mandatów w 120-osobowym Zgromadzeniu Narodowym, a premier Bethuel Pakalitha Mosisili zachował stanowisko szefa rządu[8].

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne