| Borne Sulinowo | |||||
|
|||||
| Województwo | zachodniopomorskie | ||||
| Powiat | szczecinecki | ||||
| Gmina • rodzaj |
Borne Sulinowo miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 15 września 1993 | ||||
| Burmistrz | Renata Pietkiewicz - Chmyłkowska | ||||
| Powierzchnia | 18,15 km² | ||||
| Położenie (punkt) | 53° 34' 52 '' N 16° 32' 00 '' E |
||||
| Ludność (2007) • liczba • gęstość |
4349 240 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
94 | ||||
| Kod pocztowy | 78-449 | ||||
| Tablice rejestracyjne | ZSZ | ||||
Położenie na mapie Polski  Borne Sulinowo
|
|||||
| TERC (TERYT) |
4324415044 | ||||
| SIMC | 0988715 | ||||
|
Urząd miejski
al. Niepodległości 6 78-449 Borne Sulinowotel. (094) 373-3590; faks 373-3595 |
|||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Borne Sulinowo (niem. Groß Born) – miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Borne Sulinowo. W latach 1993-1998 Borne Sulinowo administracyjnie należało do woj. koszalińskiego.
Miasto położone jest nad jeziorem Pile. W okolicy atrakcją jest tzw. podwodny las, tj. część wyspy, która zapadła się do jeziora.
W latach 30. XX wieku na miejscu wsi Linde zbudowano garnizon wojskowy. W 1945 przejęła go Armia Czerwona i użytkowała do października 1992. W tym okresie miasto było wyłączone spod administracji polskiej. 5 czerwca 1993 nastąpiło uroczyste otwarcie miasta, a 15 września Borne Sulinowo otrzymało prawa miejskie. Do 1995 osiedliło się tutaj 1 549 mieszkańców.
Układ miasta tworzy 35 ulic[1].
Spis treści |
[edytuj] Historia
Do wieku XV tereny te były zamieszkiwane przez Pomorzan, od XVI wieku rozpoczęło się osadnictwo niemieckie. Położenie geograficzne i wynikłe z niego konsekwencje (wojny, przemarsze wojsk, próby zajęcia przez władców polskich, niemieckich i skandynawskich) nie sprzyjały rozwojowi gospodarki. Nie rozwijano tu przemysłu na większą skalę z powodu oddalenia od większych ośrodków przemysłowych.
W latach 1933-1939 rząd III Rzeszy wykupił część terenów i wysiedlił z nich ludność w celu budowy bazy wojskowej i utworzenia poligonu (okolice wsi Linde). W latach 1934-1937 utworzono Wał Pomorski. W 1936 zakończono budowę miasteczka militarnego dla szkoły artylerii Wehrmachtu, którego otwarcia dokonał 18 sierpnia 1938 Adolf Hitler. Ponownie przebywał tu w dniach 5-8 września 1939. W garnizonie Groß Born stacjonowały jednostki dywizji pancernej Heinza Guderiana przed atakiem na Polskę w 1939. Na poligonie ćwiczyły oddziały Afrika Korps dowodzone przez gen. Rommla (drugim poligonem Afrika Korps była Pustynia Błędowska).
We wrześniu 1939 zorganizowano tu obóz jeniecki - początkowo przejściowy (Dulag), a od 9 listopada dla szeregowców (Stalag). Obóz ten funkcjonował do 1 czerwca 1940, po czym został przekształcony na oficerski (Oflag) "II D Groß Born", położony w pobliżu miejscowości Westwalenhof (dziś Kłomino). Do połowy 1942 przebywali tu jeńcy francuscy, później polscy. W lutym 1941 w obozie było 3731 Francuzów, a w styczniu 1945 5391 Polaków. Przetrzymywany był m.in. Leon Kruczkowski, a także trafiła tu duża część żołnierzy powstania warszawskiego.
Na początku 1945 żołnierze niemieccy opuścili miejscowość, po czym zajęła je Armia Czerwona, utrzymując jej militarny charakter. Utworzono tu doskonale strzeżoną bazę Północnej Grupy Wojsk. Mimo, iż obszar ten został w 1945 formalnie włączony do Polski, a w ewidencji gruntów figurował pod nazwą "tereny leśne" to faktycznie był on oderwany od struktury terytorialnej kraju.
Nieopodal Bornego Sulinowa na zamkniętym terenie w Brzeźnicy znajdował się jeden z magazynów radzieckiej broni nuklearnej przechowywanej na terenie Polski, przeznaczonej do użycia (według planów operacyjnych) w czasie wojny z Zachodem – również przez Wojsko Polskie. W okolicznych lasach do dziś pozostały schrony po przewoźnych wyrzutniach SS-20.
Do 12 października 1992 wojsko radzieckie (w tym czasie już rosyjskie) ostatecznie opuściło Borne Sulinowo - było to 15 tysięcy żołnierzy kontyngentu 6 Witebsko-Nowogródzkiej Gwardyjskiej Dywizji Zmechanizowanej Armii Rosyjskiej. W kwietniu 1993 miasto zostało przekazane polskim władzom cywilnym. Po oficjalnym otwarciu miejscowości, 15 września Rada Ministrów RP nadała jej status miasta. Tym samym rozpoczął się proces zasiedlania.
[edytuj] Ciekawostka
Obecnie dużą część miasta zajmuje obszar mocno zdewastowany, a stan ten miejscowe ośrodki wypoczynkowe wykorzystują, kusząc turystów ofertą "biesiad w stylu CCCP i PRL". Na oficjalnej stronie miasta zjawisko to znalazło wyraz w osobnej galerii zatytułowanej Kilka fotografii, jakich nie zrobicie w innym mieście [2]
 Fragment Bornego Sulinowa |
 Fragment Bornego Sulinowa |
 Borniańsko-sulinowska Автомобильная ремонтная мастерская |
 Peerelowskie klimaty |
[edytuj] Burmistrzowie Bornego Sulinowa
- Józef Tomczak (2002 – 2006)
- Renata Maria Pietkiewicz-Chmyłkowska (od 2006)
[edytuj] Kościoły
- parafia Kościoła Rzymskokatolickiego pw. św. brata Alberta
- placówka Kościoła Chrześcijan Baptystów
[edytuj] Zabytki
Przypisy
- ↑ liczba ulic wg TERYT
- ↑ Kilka fotografii, jakich nie zrobicie w innym mieście
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Miasto i gmina Borne Sulinowo
- Mapy: Autopilot • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||||
