Właściwy tytuł tego artykułu to C#. Z powodu ograniczeń technicznych tytuł tego artykułu jest nieprawidłowy.
C#
Implementacje C#
Aktualna wersja stabilna 3.0
Twórca Anders Hejlsberg
Platforma sprzętowa .NET Framework Mono DotGNU
Platforma systemowa wieloplatformowy
Wikibooks
Zobacz publikację na Wikibooks:
C Sharp

C#[1] (C Sharp, wym. si-szarp, dosłownie "C-krzyżyk", "cis") – obiektowy język programowania zaprojektowany przez zespół pod kierunkiem Andersa Hejlsberga dla firmy Microsoft.

Program napisany w tym języku kompilowany jest do języka Common Intermediate Language (CIL), specjalnego kodu pośredniego wykonywanego w środowisku uruchomieniowym takim jak .NET Framework, Mono lub DotGNU. Wykonanie skompilowanego programu przez system operacyjny bez takiego środowiska nie jest możliwe.

Spis treści

[edytuj] Nazwa

Nazwa języka C Sharp
Zapis dźwięku Cis

Nazwa języka powstała analogicznie jak nazwa C++. Operator ++ w C (w C++ też) oznacza zwiększenie o jeden, więc C++ to więcej niż C. Autorzy C# wykorzystali podobny pomysł. C# (jeśli przypomnimy, że # oznacza krzyżyk) to po polsku Cis (dźwięk stojący o pół tonu wyżej niż C). Polscy programiści używają jednak angielskiej nazwy "C Sharp".

[edytuj] Cechy języka

Język C# ma wiele cech wspólnych z językami programowania Object Pascal, Delphi, C++Java.

  • obiektowość z hierarchią o jednym elemencie nadrzędnym: podobnie jak w Javie, kod programu jest zbiorem klas. W C# podobnie tak jak w Javie/Object Pascalu hierarchia dziedziczenia opiera się na istnieniu jednej klasy object (System.Object), która stanowi element nadrzędny tej hierarchii. W szczególności oznacza to, że również typy proste (int, double, itd.) są obiektami z właściwymi sobie metodami, np. int i=1; string s = i.ToString();
  • odśmiecanie pamięci: zarządzaniem pamięcią zajmuje się środowisko uruchomieniowe. Oznacza to, że nie ma potrzeby samodzielnego zajmowania się zwalnianiem pamięci po obiektach, które przestają być używane
  • właściwości, indeksery: dodatkowe elementy składowe klas
  • delegaty, zdarzenia: odpowiedniki i rozwinięcie wskaźników na funkcje z C++
  • refleksje i atrybuty klas: w czasie pracy programu istnieje możliwość analizy struktury kodu z poziomu tego kodu. Umożliwia to tworzenie wysoce uniwersalnych mechanizmów operujących na strukturze kodu nie znanej w czasie kompilacji. Mechanizm ten wykorzystywany jest m.in. w bibliotekach ORM, narzędziach do analizy i weryfikacji kodu czy rozszerzeniach AOP. Mechanizm atrybutów został z C# zapożyczony do języka Java w wersji 1.5 (adnotacje), jakkolwiek samo Reflection API istniejące od pierwszego wydania języka stanowiło inspirację dla twórców C#
  • typy ogólne (generics - dostępne od wersji .NET 2.0): mechanizm zbliżony swoją ogólnością do szablonów w C++, jednak tu typ ogólny jest przenoszony do modułu binarnego i możliwy jest do wykorzystania bez konieczności posiadania kodu źródłowego
  • dynamiczne tworzenie kodu: biblioteki .NET umożliwiają dynamiczne tworzenie kodu w czasie działania programu i włączanie go do kodu aktualnie wykonywanego. Możliwe jest zarówno dynamiczne tworzenie kodu wykonywalnego ze źródeł C# jak i tworzenie dynamicznych modułów w języku pośrednim (MSIL).
  • bogata biblioteka klas BCL, umożliwiająca rozwijanie aplikacji konsolowych, okienkowych (System.Windows.Forms), bazodanowych (ADO.NET), sieciowych (System.Net), w architekturze rozproszonej (WebServices) czy dynamicznych aplikacji internetowych (ASP.NET)
  • W C#, podobnie jak w C stosuje się dwa rodzaje komentarzy:
  1. // to komentarz jednoliniowy, czyli wszystkiego, co znajduje się za nim, kompilator nie bierze pod uwagę.
  2. Komentarz wielowierszowy zaczyna się od /* a kończy */. Kompilator nie bierze pod uwagę tego, co znajduje się pomiędzy.

Jeśli komentarz zaczyna się od /// lub /**, to jest to komentarz, w którym umieszcza się dokumentację do kodu.

[edytuj] C# 2.0

Rozszerzenia do języka C# zostały przedstawione przez Microsoft w roku 2005 wraz z prezentacją .NET Framework 2.0 oraz Visual Studio 2005.

Najważniejsze z rozszerzeń to:

Kopiec zaimplementowany przy pomocy szablonu klasy:

public class Kopiec<T>
{
private T[] tablica;
//konstruktor
public Kopiec(T[] tablica) {...}
//wstawianie nowego elementu do kopca
public void Wstaw(T elem) {...}
}
  • słowo kluczowe yield.
  • typy częściowe - umożliwiają rozbicie klasy, struktury lub interfejsu do wielu plików źródłowych. Klasa częściowa wymaga użycia słowa kluczowego partial.
  • metody anonimowe - pozwalają na tworzenie funkcji „w miejscu”. Funkcje takie umożliwiają związanie kodu funkcji bezpośrednio z instancją delegata. Oznacza to, że te funkcje nie mają nazwy i mogą być wywołane jedynie przez wywołanie delegata.
someButton.Click += delegate { MessageBox.Show("Wcisnieto przycisk"); };
  • typy Nullable - to typ prosty, który łączy wartości swojego typu podstawowego z dodatkowym oznaczeniem braku wartości (null). Typy te są tworzone przez połączenie nazwy typu prostego ze znakiem ‘?’ np. int?, float?. Głównym zastosowaniem tych typów jest współpraca z bazami danych. Reprezentują one wartości uzyskane z bazy danych, uwzględniając możliwość nie istnienia danej wartości w bazie.

[edytuj] C# 3.0

  • Słowa kluczowe "select, from, where" pozwalające na dostęp do SQL, XML, kolekcji i innych (Language integrated query (LINQ))
  • Proste inicjowanie obiektów: Klient k = new Klient(); k.Imie="Jan"; staje się Klient k = new Klient { Imie="Jan" };
  • rachunek lambda : listOfFoo.Where(delegate(Foo x) { return x.size>10;}) staje się listOfFoo.Where(x => x.size>10);
  • Typy domniemane: var x = "hello"; oznacza to samo, co string x = "hello";
  • Typy anonimowe: var x = new { Imie = "Jan" }
  • Automatycznie generowane właściwości: public static int Liczba { get; internal set; }
  • Rozszerzanie typów - dodawanie nowych metod do istniejących klas bez potrzeby ich dziedziczenia.

C# 3.0 przedstawiono na PDC 2005. Jest obsługiwany przez środowisko Visual Studio 2008, a jego kompilator jest częścią platformy .NET Framework 3.5.

[edytuj] Przykładowe programy

Prosty program napisany w języku C#. Po jego skompilowaniu i uruchomieniu wyświetlony zostanie napis "Podaj swoje imie: ". Po pobraniu imienia od użytkownika, zostanie ono wyświetlone pod spodem.

using System;
public class PrzykladowaKlasa
{
public static void Main()
{ 
Console.WriteLine("Podaj swoje imie:");
string imie = Console.ReadLine();
Console.WriteLine("Twoje imie to: " + imie);
Console.WriteLine("Wcisnij dowolny klawisz by zakonczyc program."); 
Console.ReadKey(); 
}
}

[edytuj] Zobacz też

Inne języki platformy .NET:

Platforma .NET:

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne