COM (ang. Component Object Model) – standard definiowania i tworzenia interfejsów programistycznych na poziomie binarnym dla komponentów software wprowadzony przez firmę Microsoft wraz z bibliotekami zapewniającymi podstawowe ramy i usługi dla współdziałania komponentów COM i aplikacji.
Nowe środowisko programistyczne Visual Studio oparte na framework .NET umożliwia komunikację ze starszymi aplikacjami z interfejsem typu COM.
Na bazie standardu COM została zdefiniowana znaczna część niskopoziomowego API dla produktów firmy Microsoft m.in. dla DirectX, SQL Server, MS Access, MSHTML, MSXML.
Spis treści |
[edytuj] Zalety COM
Wśród najważniejszych zalet tej technologii wymienić trzeba:
- definiuje pewien standard na poziomie binarnym, w oderwaniu od konkretnego narzędzia projektowego czy języka programowania
- ma przezroczysty charakter – użytkownikowi jest obojętne, gdzie fizycznie znajduje się aktualnie wykorzystywany komponent; jeżeli nawet znajduje się on na odległym komputerze, aplikacja klienta korzysta z niego w taki sam sposób, jak z komponentu lokalnego
[edytuj] Wady COM
Wśród najważniejszych wad tej technologii należy zwrócić uwagę na:
- zamkniętość technologii w związku z przywiązaniem do jednej platformy systemowej a nawet sprzętowej
- brak otwartych standardów
[edytuj] COM+
COM+ to architektura programowania obiektowego mająca przede wszystkim ułatwić oraz przyspieszyć działanie nowych aplikacji komponentowych, a ponadto - zwiększyć elastyczność i bezpieczeństwo zarządzania i działania aplikacji.
[edytuj] Cechy COM+
- transakcje
[edytuj] Zobacz też
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||