| Cornelius Johnson | ||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
28 sierpnia 1913 Los Angeles |
|||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 15 lutego 1946 San Francisco |
|||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | |||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Cornelius Cooper Johnson (ur. 28 sierpnia 1913 w Los Angeles, zm. 15 lutego 1946 w San Francisco) – amerykański lekkoatleta skoczek wzwyż, mistrz olimpijski z Berlina.
Był Afroamerykaninem. Startował na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles, gdzie zajął 4. miejsce z takim samym rezultatem (1,97 m), jak zwycięzca Duncan McNaughton (o kolejności decydowała dogrywka).
Na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie Johnson zdobył złoty medal ustanawiając rekord olimpijski wynikiem 2,03 m.
W latach 1936-1937 Johnson był rekordzistą świata wspólnie ze swym kolegą z reprezentacji Dave'm Albrittonem, który na igrzyskach w Berlinie został wicemistrzem olimpijskim. Na tych samych zawodach w Nowym Jorku obaj skoczkowie uzyskali wysokość 2,07 m.
Johnson był mistrzem USA (AAU) w latach 1932-1936.
Po zakończeniu kariery pracował w urzędzie pocztowym w Los Angeles, a w 1945 wstąpił do marynarki handlowej Stanów Zjednoczonych. Pracował jako piekarz na statku "Santa Cruz". W 1946 zachorował na morzu na zapalenie płuc. Zmarł w drodze do szpitala w wieku 32 lat.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Biografia Johnsona na stronie sports-reference.com (ang.). [dostęp 25 kwietnia 2009].
|
|||||