W ogólnym rozumieniu terminy front-end i back-end odnoszą się do początkowego oraz końcowego stadium pewnego procesu. Z reguły przedstawia to sytuacja gdzie front-end jest odpowiedzialny za pobieranie danych od użytkownika oraz przekazanie ich do back-endu. Następnie back-end na podstawie tych danych wykonuje określone zadanie. Opcjonalnie front-end może pokazać użytkownikowi wyniki otrzymane od back-endu. Często stosowanym tłumaczeniem jest 'fasada' i 'wnętrze'.
[edytuj] Dziedziny zastosowań terminów front-end back-end
Obydwa terminy front-end i back-end nabierają więcej praktycznych znaczeń w dziedzinach takich jak te wymienione poniżej.
[edytuj] Oprogramowanie
Terminy front-end back-end są najczęściej stosowane w tej dziedzinie i zazwyczaj odnoszą się do nakładek zapewniających graficzny lub tekstowy interfejs (front-end) dla aplikacji konsolowych (back-end). Model takiego właśnie rozdzielania aplikacji jest szczególnie popularny pośród oprogramowania dla systemu GNU/Linux jak na przykład:
- Menadżery pakietów - dla dystrybucji Debian menadżer pakietów APT posiada front-enda tekstowego aptitude, jak i front-enda graficznego Synaptic.
- Odtwarzacze multimediów - takie jak Kaffeine lub Totem są graficznymi front-endami dla silników multimedialnych: Xine, MPlayer i GStreamer.
- Vim - jest zaawansowanym konsolowym edytorem tekstu który posiada front-enda graficznego GVim dla środowiska Gnome oraz KVim dla KDE.
Istnieją także inne byty informatyczne dla których stosuje się terminy front-end back-end jak na przykład:
- Systemy plików - jako front-end dla systemu plików można uznać programy takie jak: Windows Explorer, Nautilus, Norton Commander.
- Formaty plików - gdzie na przykład dla plików HTML front-endami są przeglądarki internetowe, a dla plików LaTeX program LyX.
[edytuj] Electronic Design Automation
W procesie projektowania elementów cyfrowych przy pomocy narzędzi EDA jako front-end można postrzegać schemat logiczny elementu, a jako back-end schemat obwodu drukowanego.