| Giorgio Napolitano | |
| Data urodzenia | 1925 |
| 8. przewodniczący Izby Deputowanych Republiki | |
| Okres urzędowania | od 1992 do 1994 |
| Poprzednik | Oscar Luigi Scalfaro |
| Następca | Irene Pivetti |
| 31. minister spraw wewnętrznych Republiki | |
| Okres urzędowania | od 1996 do 1998 |
| Poprzednik | Giovanni Rinaldo Coronas |
| Następca | Rosa Russo Jervolino |
11.[1]Prezydent Republiki Włoskiej |
|
| Przynależność polityczna | Demokraci Lewicy |
| Okres urzędowania | od 15 maja 2006 |
| Poprzednik | Carlo Azeglio Ciampi |
Giorgio Napolitano (ur. 29 czerwca 1925 w Neapolu) – polityk włoski o poglądach socjaldemokratycznych, prezydent Włoch od 15 maja 2006.
[edytuj] Życiorys
Uczestniczył w antyfaszystowskim ruchu oporu, od 1942 w oddziale partyzantów komunistycznych. Ukończył studia prawnicze. Był członkiem Włoskiej Partii Komunistycznej, z jej ramienia w 1953 po raz pierwszy zasiadł w Izbie Deputowanych. Wchodził w skład Komitetu Centralnego WPK i był przywódcą tzw. prawego skrzydła tej partii, uważany za zwolennika współpracy z socjalistami. Po likwidacji partii komunistycznej (1991) przeszedł do Demokratów Lewicy. W latach 1992–1994 pełnił funkcję przewodniczącego Izby Deputowanych, a w latach 1996–1998 ministra spraw wewnętrznych. W latach 1999–2004 pełnił mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego.
W październiku 2005 został mianowany przez prezydenta Carlo Azeglio Ciampiego dożywotnim senatorem.
W maju 2006 centrolewicowa koalicja wyborcza Unia (kierowana przez Romano Prodiego) wysunęła jego kandydaturę na prezydenta Włoch. 10 maja 2006, w czwartym głosowaniu został wybrany prezydentem Włoch przewagą 543 głosów na 990 oddanych. Swoją prezydenturę rozpoczął od ułaskawienia bojówkarza Ovidio Bompressiego (został skazany za udział w maju 1972 w zamachu na szefa mediolańskiej policji).
|
|||||||