| Harrison Dillard | |||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
8 lipca 1923 Cleveland |
||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | ||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||
William Harrison Dillard (ur. 8 lipca 1923 w Cleveland) – amerykański lekkoatleta, sprinter i płotkarz, czterokrotny mistrz olimpijski.
W 1941 rozpoczął naukę w Baldwin-Wallace College w Berea. Dwa lata później został powołany do wojska. Po zakończeniu służby powrócił do college'u i trenowania lekkiej atletyki. Odnosił sukcesy zwłaszcza w biegach płotkarskich. Był mistrzem USA (AAU) na 120 jardów przez płotki i 220 jardów przez płotki w 1946 i 1947.
Pomimo serii 82 kolejnych zwycięstw w biegach płotkarskich Dillard nie zakwalifikował się do reprezentacji USA w biegu na 110 m przez płotki na Igrzyska Olimpijskie w 1948 w Londynie, ponieważ przegrał zawody kwalifikacyjne. Zajął w nich jednak 3. miejsce w biegu na 100 m i w tej konkurencji wystapił na Igrzyskach. Zdobył w niej złoty medal po minimalnym zwycięstwie nad innym Amerykaninem Barneyem Ewellem (wynikiem 10,3 s wyrównał rekord olimpijski). Drugie zwycięstwo odniósł w sztafecie 4 x 100 m.
Nie bronił tytułu na 100 m na Igrzyskach w 1952 w Helsinkach, lecz wystąpił na 110 m przez płotki oraz w sztafecie 4 x 100 m. W obu konkurencjach został mistrzem olimpijskim.
Jest jedynym do tej pory lekkoatletą, który zdobył mistrzostwo olimpijskie na 100 m i 110 m przez płotki. Był 4-krotnym rekordzistą świata - w biegu na 200 m przez płotki na prostej (22.3 w 1947) oraz 3 razy na dystansach jardowych.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||
|
|||||