Ignacy Humnicki (ur 5 lutego 1798 w Mnichowie, zm 15 maja 1864 w Krakowie) - polski dramatopisarz.

W latach 1816-1818 studiował filozofię. W 1817 debiutował na łamach prasy. Związany z "Gazetą Krakowską". Jego pierwszy dramat został wystawiony na scenie teatralnej w 1818. W 1824 zamieszkał w Warszawie, później przeprowadził się w okolice Kielc. Pozostawił po sobie interesujące wspomnienia (pisał je do 1839), które były drukowane od roku 1913 w piśmie "Sfinks".

[edytuj] Dzieła

  • "Goworek, wojewoda sandomierski" (1818, wydany 1819)
  • "Żółkiewski pod Cecorą" (1820, wydany 1821)
  • "Edyp" (1824, wydany 1827)