| Jelena Isinbajewa | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Jelena Isinbajewa podczas mistrzostw świata 2007 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
3 czerwca 1982 Wołgograd |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jelena Gadżijewna Isinbajewa, ros. Елена Гаджиевна Исинбаева, (ur. 3 czerwca 1982 r. w Wołgogradzie) – rosyjska lekkoatletka uprawiająca skok o tyczce, dwukrotna mistrzyni olimpijska, dwukrotna mistrzyni świata, trzykrotna halowa mistrzyni świata, mistrzyni Europy, halowa mistrzyni Europy, 27-krotna rekordzistka świata.
W 2004 roku na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach zdobyła złoty medal, bijąc rekord świata (4,91 m). Wyczyn ten powtórzyła 4 lata później w Pekinie skacząc 5,05 m. Została wybrana lekkoatletką roku 2004 oraz 2009 przez IAAF. Jest dwukrotną mistrzynią świata: z Helsinek 2005 i z Osaki w 2007.
Spis treści |
[edytuj] Kariera
Na swoich pierwszych większych zawodach, w 1998 na mistrzostwach świata juniorów w Annecy we Francji Jelena skoczyła 4,00 m, do medalu zabrakło jej 10 cm.
W 1999 Jelena poprawiła się na mistrzostwach świata kadetów w Bydgoszczy, gdzie pokonawszy 4,10 m zdobyła złoty medal.
W następnym roku na mistrzostwach świata juniorów w Santiago de Chile po raz pierwszy skoczyła 4,20 m, wyprzedzając Niemkę Annikę Becker. W tym samym roku skok o tyczce kobiet zadebiutował na Igrzyskach Olimpijskich, w Sydney wygrała Amerykanka Stacy Dragila.
W 2001 Jelena zdobyła kolejny złoty medal, tym razem na Mistrzostwach Europy Juniorów w Grosseto we Włoszech, gdzie skoczyła 4,40 m.
Na Mistrzostwach Świata w Monachium w 2002 roku pokonała wysokość 4,55 m, co wystarczyło jedynie na srebrny medal. 5 cm wyżej skoczyła jej rodaczka Swietłana Fieofanowa, która zdobyła złoto.
W 2003 Jelena robiła kolejne postępy, wygrywając mistrzostwa Europy U-23 w Bydgoszczy z rezultatem 4,65 (aktualny rekord tej imprezy. 13 lipca po raz pierwszy pobiła rekord świata, ustanawiając go na wysokości 4,82 m, na meetingu w Gateshead w Anglii, co uczyniło ją główną faworytką do zdobycia złotego medalu na Mistrzostwach Świata w Paryżu, gdzie jej braki techniczne wykorzystały rywalki, Fieofanowa oraz Becker, które zajęły dwa pierwsze miejsca. Jelena musiała zadowolić się brązem.
W 2004 skok o tyczce kobiet już dojrzał jako dyscyplina sportowa i podczas meetingu w Doniecku Jelena pobiła kolejny halowy rekord świata (4,83 m), który w ciągu tygodnia został pobity o 1 cm przez Fieofanową. W marcu, na Halowych Mistrzostwach Świata w Budapeszcie Jelena zdobyła złoty medal, bijąc rekord świata i skacząc 4,86 m. Drugie miejsce zajęła Dragila, trzecie Fieofanowa.
W czerwcu i lipcu trzy razy biła rekord świata, w Gateshead (4,87 m), w Birmingham (4,89 m) oraz w Londynie (4,90 cm) na stadionie Crystal Palace.
Skok o tyczce był jedną z najbardziej prestiżowych konkurencji na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach, a rywalizacja między Isinbajewą a Fieofanową podgrzewała tylko atmosferę. Kiedy wszystkie konkurencje zakończyły się, uwaga widzów była zwrócona na konkurs skoku o tyczce kobiet. Kiedy po zaliczeniu 4,75 Fieofanowa nie pokonała 4,90, złoto przypadło Jelenie, która pobiła dodatkowo rekord świata skokiem na wysokość 4,91. Brąz wywalczyła Polka Anna Rogowska.
W 2005 przyszły kolejne 4 rekordy świata. Pierwszy Jelena pobiła w Lozannie (4,93 m). Bicie rekordów centymetr po centymetrze przynosi jej ogromne zyski od sponsorów. Podobną taktykę objął niegdyś Serhij Bubka, który osiągnął rekord świata na poziomie 6,14 m. W czerwcu w Madrycie skoczyła 4,95 m, a na stadionie Crystal Palace w Londynie, 22 lipca 2005 roku pobiła dwa rekordy świata, najpierw skoczyła 4,96, po rekordzie Polski Anny Rogowskiej (4,80 m), a następnie za pierwszym razem pokonała magiczną barierę 5,00 m.
W tym samym roku na mistrzostwach świata w Helsinkach zdobyła również tytuł mistrzowski i po raz kolejny pobiła rekord świata wynikiem 5,01 m.
W 2006 wygrała halowe mistrzostwo świata w Moskwie wynikiem 4,80 m.
W 2007 ponownie zdobyła tytuł mistrzowski na otwartym stadionie na mistrzostwach świata w Osace wynikiem 4,80 m. Ponadto wygrała wszystkie 6 zawodów Złotej Ligi, za co dostała milion dolarów do podziału z Amerykanką Sanyą Richards.
16 lutego 2008 roku w Doniecku poprawiła o 2 cm swój halowy rekord świata, uzyskując 4,95 m.
11 lipca 2008 roku, podczas mitingu Golden League w Rzymie ponownie poprawiła należący do siebie rekord świata. Skokiem na 5,03 m zapewniła sobie zwycięstwo w zawodach oraz kolejny raz udowodniła, że nie ma sobie równych. 29 lipca 2008 ponownie poprawiła swój rekord, pokonując w Monako zawieszoną poprzeczkę na wysokości 5,04 m.
18 sierpnia 2008 bezapelacyjnie zwyciężyła w olimpijskim konkursie skoku o tyczce, pokonując za trzecim razem poprzeczkę na wysokości 5,05 m (rekord świata).
15 lutego 2009 Isinbajewa bardzo udanie zainaugurowała sezon zwyciężając w mityngu halowym w Doniecku, bijąc zarazem dwukrotnie własny halowy rekord świata - najpierw pokonała poprzeczkę zawieszoną na wysokości 4,97 m, a następnie pięciu metrów.
17 sierpnia 2009 startując w finałowym konkursie skoku o tyczce podczas mistrzostw świata w Berlinie nie zaliczyła żadnej wysokości, rozpoczynając start na wysokości 4,75 m.
28 sierpnia 2009 na mitingu Złotej Ligi w Zurychu poprawiła o 1 cm własny rekord świata skacząc w pierwszej próbie 5.06 m.
[edytuj] Największe osiągnięcia
[edytuj] Rekordy świata
| Wynik | Miasto | Data |
|---|---|---|
| 4,82 m |  Gateshead |
14 czerwca 2003 |
| 4,83 m |  Donieck |
15 lutego 2004 |
| 4,86 m |  Budapeszt |
6 marca 2004 |
| 4,87 m | Gateshead |
27 czerwca 2004 |
| 4,89 m | Birmingham |
25 lipca 2004 |
| 4,90 m | Londyn |
30 lipca 2004 |
| 4,91 m |  Ateny |
24 sierpnia 2004 |
| 4,92 m | .svg.html){kind=small} Bruksela |
3 września 2004 |
| 4,93 m |  Lozanna |
5 lipca 2005 |
| 4,95 m |  Madryt |
16 lipca 2005 |
| 4,96 m | Londyn |
22 lipca 2005 |
| 5,00 m | Londyn |
22 lipca 2005 |
| 5,01 m |  Helsinki |
12 sierpnia 2005 |
| 5,03 m |  Rzym |
11 lipca 2008 |
| 5,04 m |  Monako |
29 lipca 2008 |
| 5,05 m |  Pekin |
18 sierpnia 2008 |
| 5,06 m | Zurych |
28 sierpnia 2009 |
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Jelena Isinbajewa - strona oficjalna (ang. • ros.)
- Jelena Isinbajewa w bazie IAAF (ang.)
|
|||||
|
|||||||
