Jeorios Papadopulos (gr. Γεώργιος Παπαδόπουλος, ur. 5 maja 1919 - zm. 27 czerwca 1999), wojskowy grecki, przywódca zamachu stanu 1967, szef rządu i państwa.
W czasie II wojny światowej służył w batalionie nazistowskim prowadzącym walkę z ruchem oporu. Po wojnie pracował w greckich wojskowych służbach specjalnych, dochodząc w 1967 do stopnia pułkownika. 21 kwietnia 1967 wraz z grupą oficerów przeprowadził zamach stanu. Reżim ustanowiony przez juntę pod kierownictwem Padopoulosa był skierowany szczególnie bezwzględnie przeciw komunistom i został wsparty przez USA.
W grudniu 1967 Papadopulos objął funkcję premiera (do października 1973). 21 marca 1972 przejął także rolę regenta w imieniu przebywającego w Rzymie króla Konstantyna II. Po ogłoszeniu republiki (1 czerwca 1973) został prezydentem Grecji. 25 listopada 1973 r. został obalony przez twardogłowych wojskowych, którzy sprzeciwiali się jego reformom i osadzony w areszcie domowym.
13 sierpnia 1968 miał miejsce zamach na Papadopulosa, kiedy na trasie jego konwoju wybuchła bomba, lecz zamach okazał się niedany. Zamachowiec, Aleksandros Panagoulis został schwytany tego samego dnia po kilku godzinach. W listopadzie tego samego roku został osądzony i skazany na śmierć.
Po przywróceniu ustroju demokratycznego (1974) Papadopulos i inni członkowie jego reżimu byli sądzeni za przestępstwa dokonane w okresie ich władzy. Papadopulos został skazany na karę śmierci, ostatecznie zamienioną na dożywotnie więzienie. Zmarł w areszcie po chorobie nowotworowej w wieku 80 lat.
|
||||||||||||||||||||
