Kabaret Starszych Panów
Nazwa Kabaret Starszych Panów
Data założenia 1958
Data rozwiązania 1966
Pochodzenie Polska Polska
Aktywność rozwiązany
Ostatni skład Jeremi Przybora
Jerzy Wasowski

Kabaret Starszych Panów - kabaret autorski dwójki wybitnych twórców rozrywki telewizyjnej lat 50. i 60. XX wieku, Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego.

W ich programach nadawanych w latach 1958-1966 występowała śmietanka aktorska owych czasów w osobach gwiazd takich jak Wiesław Gołas, Mieczysław Czechowicz, Wiesław Michnikowski, Edward Dziewoński, Irena Kwiatkowska, Barbara Krafftówna, Kalina Jędrusik, Tadeusz Olsza, Czesław Roszkowski, Aleksandra Śląska, Krystyna Sienkiewicz, Bohdan Łazuka, Zofia Kucówna, Jarema Stępowski, Zdzisław Leśniak i Bronisław Pawlik.

Numerowanych wieczorów odbyło się XVI, niektóre z nich zostały później przypomniane.

Najciekawsze[potrzebne źródło] tytuły odcinków (tzw. wieczorów) to m.in.: "Zbyteczne żeberko - kaloryfeeria" (ze stycznia 1960 roku), "Czternaście i trzy czwarte" (12 czerwca 1965), "Kwitnące szczeble" (6 kwietnia 1963).

Spis treści

[edytuj] Rejestracja

Część programów została zarejestrowana w technice telerecordingu (najprawdopodobniej od Wieczoru VI). Wszystkie nagrane programy ukazały się na VHS i dwóch edycjach DVD (pierwsze wydanie dwupłytowe nie było kompletne, drugie wydanie zawiera cztery płyty, z czego czwarty krążek zawiera tylko II i III serię o słynnej nazwie "Piosenka jest dobra na wszystko".

Pierwsze programy nie były rejestrowane, dlatego w okresie 1978-1980 zostały zagrane ponownie, w kolorze i z innymi aktorami w miejsce nieżyjących. Cykl ten został nazwany Kabaret Jeszcze Starszych Panów. Niedawno odnalazły się nagrania z oryginalnej serii, uznane za zaginione.

[edytuj] Lista programów

  • Kabaret Starszych Panów – Popołudnie Starszych Panów[1] (premiera tv 16 października 1958)
  • Kabaret Starszych Panów – Wieczór Starszych Panów (6 czerwca 1959)
  • III program Kabaretu Starszych Panów – "Jesienna noc" (24 października 1959)
  • IV program Kabaretu Starszych Panów – "Kaloryfeeria"[2] (30 stycznia 1960)
  • V program Kabaretu Starszych Panów – "Druga wiosna" (14 maja 1960)
  • VI program Kabaretu Starszych Panów – "Smuteczek" (29 października 1960)
  • VII program Kabaretu Starszych Panów – "Zielony karnawał" (20 maja 1961)
  • VIII program Kabaretu Starszych Panów – "Niepotrzebni mogą podejść"[3] (4 listopada 1961)
  • IX program Kabaretu Starszych Panów – "Zupełnie inna historia" (17 marca 1962)
  • X program Kabaretu Starszych Panów – "Niespodziewany koniec lata" (27 października 1962)
  • XI program Kabaretu Starszych Panów – "Kwitnące szczeble" (6 kwietnia 1963)
  • XII program Kabaretu Starszych Panów – "Nieznani sprawcy" (12 kwietnia 1964)
  • XIII program Kabaretu Starszych Panów – "Przerwa w podróży" (26 września 1964)
  • XIV program Kabaretu Starszych Panów – "14 i ¾" (12 czerwca 1965)
  • XV program Kabaretu Starszych Panów – "Ostatni naiwni" (11 grudnia 1965)
  • XVI program Kabaretu Starszych Panów – "Zaopiekujcie się Leonem" (22 lipca 1966)

Cykl uzupełniają:

  • trzy programy specjalne (tzw. "Nadprogramy") "Piosenka jest dobra na wszystko","Puk, puk, puk", przypominające piosenki z poprzednich programów, ustawione w nową fabułę (emisja 21 stycznia 1961, 1 stycznia 1962 i 11 stycznia 1964)
  • Przypomnienie IV programu Kabaretu Starszych Panów – "Kaloryfeeria"[4] (2 stycznia 1965)
  • Wieczór Sylwestrowy - Mikrokabarecik 65 (31 grudnia 1965)

[edytuj] Bibliografia

  • Roman Dziewoński, Kabaretu Starszych Panów wespół w zespół, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2002.
  • Roman Dziewoński, Monika i Grzegorz Wasowscy, Ostatni naiwni: leksykon Kabaretu Starszych Panów, Wyd. Świat Książki, Warszawa 2005.

Przypisy

  1. ↑ Program nazywany także "Herbatka"
  2. ↑ Pisownia tytułu ostatecznie ustalona przez J. Przyborę przy okazji książkowych wydań scenariuszy Kabaretów. Pierwotnie tytuł brzmiał "Zbyteczne żeberko – kaloryfeeria"
  3. ↑ Żart słowny Przybory, notorycznie przekręcany na "logiczną" wersję "Niepotrzebni mogą odejść"
  4. ↑ Ponowne nagranie prezentowanego pięć lat wcześniej materiału