| Karol VII Wittelsbach |
|
 |
|
| elektor Bawarii | |
| Okres panowania | od 1726 do 1745 |
| Poprzednik | Maksymilian II Emanuel |
| Następca | Maksymilian III Józef |
| król Czech | |
| Okres panowania | od 1741 do 1743 |
| Poprzednik | Karol II Habsburg |
| Następca | Maria Teresa Habsburg |
| cesarz rzymsko-niemiecki | |
| Okres panowania | od 1742 do 1745 |
| Poprzednik | Karol VI Habsburg |
| Następca | Franciszek I Lotaryński |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Wittelsbachowie |
| Urodzony | 6 sierpnia 1697 |
| Zmarł | 20 stycznia 1745 |
| Ojciec | Maksymilian II Emanuel Wittelsbach |
| Matka | Teresa Kunegunda Sobieska |
| Żona | |
Karol VII Bawarski niem. Karl Albrecht von Bayern (ur. 6 sierpnia 1697 w Brukseli, zm. 20 stycznia 1745 w Monachium) – elektor Bawarii 1726–1745 (jako Karol Albert), król Czech 1741-1743, cesarz rzymski 1742–1745.
Pochodził z rodu Wittelsbachów, był synem elektora bawarskiego Maksymiliana II Emanuela i Teresy Kunegundy Sobieskiej, wnukiem króla Polski Jana III Sobieskiego i praprawnukiem cesarza Ferdynanda II Habsburga. Jego żona Maria Amalia Habsburg była córką cesarza Józefa I Habsburga.
Karol Albert Wittelsbach urodził się w Niderlandach. Jako dziecko był zakładnikiem w rękach Habsburgów austriackich. Wychował się w Austrii i uczęszczał do kolegium jezuickiego w Grazu. Swoją drogę do kariery politycznej zaczynał jako żołnierz. W 1717 roku brał udział w wojnie z Turcją na terenie Bałkanów dowodząc oddziałami bawarskimi.
5 października 1722 w Wiedniu poślubił arcyksiężniczkę Marię Amalię Habsburg córkę cesarza Józefa I Habsburga i Wilhelminy Amalii Brunszwickiej. Para miała siódemkę dzieci:
- Maksymiliana Maria(1723)
- Maria Antonina (1724-1780) – poślubiła swojego brata ciotecznego Fryderyka Krystiana Wettyna, późniejszego elektora saskiego
- Teresa Benedykta (1725-1734)
- Maksymilian III Józef (1727-1777) – elektor Bawarii
- Józef Ludwik (1728-1733)
- Maria Anna (1734-1776) – poślubiła Ludwika Jerzego Simperta, margrabiego Baden-Baden
- Maria Józefa (1739-1767) – poślubiła cesarza rzymskiego Józefa II Habsburga
W 1726 roku po śmierci ojca Maksymiliana II Emanuela Wittelsbacha objął tron w Bawarii. Chcąc dorównać najpotężniejszym władcom w Rzeszy: Habsburgom i Hohenzollernom rozpoczął reformę tego kraju w duchu absolutyzmu. Zorganizował nową administrację państwową, uporządkował finanse, powiększył liczebność armii. Sprowadzał do Monachium artystów i naukowców chcąc, aby stolica jego księstwa mogła konkurować kulturalnie z innymi wielkim miastami Rzeszy. W 1740 roku uważając się za najwłaściwszego pretendenta do tronu cesarskiego po śmierci Karola VI wypowiedział wojnę Austrii i przy wsparciu Prus i Francji wkroczył ze swoją armią na jej terytorium. W listopadzie 1741 roku zdobył Pragę i podporządkował sobie Czechy. 8 grudnia 1741 roku został koronowany na króla czeskiego. Zmusiwszy Marię Teresę do ucieczki na Węgry przejął dobra Habsburgów w Niemczech. Następnie rozpoczął przygotowywania do przejęcia zwierzchnictwa nad Rzeszą. 24 stycznia 1742 roku na sejmie we Frankfurcie nad Menem wybrany został cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. 12 lutego 1742 roku w miejscowej katedrze koronowany został na cesarza i przyjął tronowe imię Karola VII.
Zaangażowany politycznie w wewnętrzne sprawy Niemiec zbagatelizował szybką odbudowę sił Marii Teresy, której wojska na początku 1742 roku powróciły do działań wojennych i zaczęły przejmować inicjatywę w wojnie. W 1743 roku Karol VII utracił na rzecz Habsburżanki tron w Czechach, stracił kontrolę nad okupowaną przez Austriaków Bawarią. Pozyskał co prawda dla swojej sprawy króla pruskiego Fryderyka II, który w 1744 roku zaatakował Austrię od północy zapoczątkowując drugą wojnę śląską. Nie pomogło to jednak zbytnio pozycji cesarza. Bawaria zniszczona przez działania wojenne nie była w stanie udźwignąć kosztów utrzymania armii. Również dotychczasowy sojusznik Francja zaczął prowadzić własną niezależną politykę. Karol VII stał się więc do końca swojego życia tylko biernym obserwatorem zmagań pomiędzy trzema mocarstwami i musiał pogodzić się z tym, że nie ma już szans w rozgrywce o sukcesję austriacką.
Karol VII zmarł 20 stycznia 1745 roku i został pochowany w kościele teatynów w Monachium. Jego następcą na tronie Bawarii został syn Maksymilian III Józef Wittelsbach.
[edytuj] Genealogia
| Prapradziadkowie |
książę Bawrii |
cesarz rzymski |
książę Sabaudii |
król Francji |
Marek Sobieski |
Jan Daniłowicz |
Antoine de La Grange d'Arquien |
Baptiste de La Châtre of Bruillebault |
| Pradziadkowie |
elektor Bawarii |
książę Sabaudii |
Jakub Sobieski (1590-1646) |
Henryk Albert de la Grange d'Arquien (1602-1707) |
||||
| Dziadkowie |
elektor Bawarii |
król Polski |
||||||
| Rodzice |
elektor Bawarii Maksymilian II Emanuel Wittelsbach (1662-1726) |
|||||||
|
Karol VII Wittelsbach (1697-1745), cesarz rzymski |
||||||||
| Poprzednik Maksymilian II Emanuel |
 |
elektor Bawarii 1726-1745 |
|
Następca Maksymilian III Józef |
| Poprzednik Karol II Habsburg |
 |
król Czech 1741–1743 |
|
Następca Maria Teresa Habsburg |
| Poprzednik Karol VI Habsburg |
 |
król Niemiec 1742-1745 |
|
Następca Franciszek I Lotaryński |
| Poprzednik Karol VI Habsburg |
 |
cesarz rzymski 1742-1745 |
|
Następca Franciszek I Lotaryński |