Kompatybilność wsteczna - cecha standardu, urządzenia lub oprogramowania, dzięki której - mimo zmiany funkcjonalności - nowa wersja umożliwia współpracę z całym otoczeniem starej wersji i jej wszystkimi komponentami. Mówi się wtedy o rozszerzeniu funkcjonalności.
- Przykłady kompatybilności wstecznej.
- Standard nadawania sygnału stereofonicznego w radiofonii FM jest kompatybilny wstecznie ponieważ odbiorniki monofoniczne mogą odbierać emisje stereofoniczne (co powoduje, że odbiorniki monofoniczne są kompatybilne w przód, ale nie jest to "samodzielna" kompatybilność w przód ponieważ to nowy sygnał został dopasowany do starego odbiornika, a nie odbiornik do nieznanego jeszcze standardu stereofonii).
- Odbiorniki stereofoniczne są kompatybilne wstecznie ponieważ mogą odbierać emisje monofoniczne.
- Kolejne wersje systemów operacyjnych np. Windows, Linux itp. są kompatybilne wstecznie ponieważ umożliwiają uruchamianie oprogramowania tworzonego dla poprzednich wersji systemu.
Zachowanie kompatybilności wstecznej często ogranicza maksymalne wykorzystanie nowych koncepcji, ale bywa konieczne z różnych względów, m.in. technicznych, ekonomicznych, społecznych i marketingowych. Jej negatywnym skutkiem jest spowolniony rozwój technologiczny. Jeśli ograniczenia stają się z czasem zbyt uciążliwe, jedynym wyjściem jest zerwanie z kompatybilnością wsteczną, co poprzedzone jest bilansem zysków i strat i zawsze jest kompromisem.