Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 - sztafeta 4 x 100 m mężczyzn

Główny artykuł: Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008

Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008 Lekkoatletyka Sztafeta 4 x 100 metrów mężczyzn
Pierwsze miejsce	Jamajka
Drugie miejsce	Trynidad i Tobago
Trzecie miejsce	Japonia

Sztafeta 4 x 100 metrów mężczyzn to druga sztafeta, w której rozdano medale w lekkoatletyce na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie.

Dyscyplina rozpoczęła się 21 sierpnia o godzinie 20:25 czasu miejscowego^[1]. Wtedy to rozegrano pierwszą rundę zawodów. Decydująca faza, która wyłoniła mistrza olimpijskiego odbyła się 22 sierpnia o godzinie 22:10 czasu miejscowego^[2]. Zawody odbyły się na Stadionie Narodowym w Pekinie.

Złoty medal zdobyli Jamajczycy, którzy ustanowili rekord świata (37,10 s).

Spis treści

1 Rekordy
2 Przebieg zawodów
- 2.1 Eliminacje
  - 2.1.1 Bieg 1
  - 2.1.2 Bieg 2
- 2.2 Finał
3 Przypisy

[edytuj] Rekordy

W poniższej tabeli przedstawione są rekord świata i rekord olimpijski przed rozegraniem zawodów, tj. na 21 sierpnia 2008 roku.

Rekord świata	USA (Michael Marsh, Leroy Burrell, Dennis Mitchell, Carl Lewis) USA (Jon Drummond, Andre Cason, Dennis Mitchell, Leroy Burrell)	37,40 s	Barcelona, Hiszpania Stuttgart, Niemcy	08.08.1992 21.08.1993
Rekord olimpijski	USA (Michael Marsh, Leroy Burrell, Dennis Mitchell, Carl Lewis)	37,40 s	Barcelona, Hiszpania	08.08.1992

[edytuj] Przebieg zawodów

[edytuj] Eliminacje

W pierwsze rundzie wystartowało 16 zespołów, które zostały zgłoszone do zawodów. Bezpośrednio do finałowej rundy awansowały trzy najlepsze ekipy (Q) oraz dwie drużyny z najlepszymi czasami, którzy zajęli miejsca gorsze niż trzecie (q). Najlepszy czas wśród drużyn, które uczestniczyły w tej fazie uzyskała ekipa Trynidadu i Tobago - 38,26 s. Polacy nie ukończyli swojego biegu eliminacyjnego z powodu zgubienia pałeczki^[3]. Ta sama sytuacja zdarzył a się też Nigeryjczykom, Amerykanom i zawodnikom z RPA.

[edytuj] Bieg 1

Wiatr: ? m/s
Godzina:? (UTC+8)

Poz.	Państwo	Tor	Rezultat	Uwagi
1	3 Trynidad i Tobago	8	38,26	Q
2	1 Japonia	4	38,52	Q, SB
3	2 Holandia	3	38,87	Q, SB
4	4 Brazylia	2	39,01	q
5	7 Nigeria	6	DNF
6	5 Polska	9	DNF
7	6 RPA	5	DNF
8	8 USA	7	DNF

[edytuj] Bieg 2

Wiatr: ? m/s
Godzina:? (UTC+8)

Poz.	Państwo	Tor	Rezultat	Uwagi
1	3 Jamajka	6	38,31	Q, SB
2	1 Kanada	2	38,77	Q
3	2 Niemcy	3	38,93	Q
4	4 Chiny	9	39,13	q
5	7 Tajlandia	7	39,40
6	5 Francja	9	39,53
7	6 Wielka Brytania	5	DSQ
8	8 Włochy	7	DSQ

[edytuj] Finał

W finale uczestniczyło osiem drużyn. Chiny zostały zdyskwalifikowane^[4]^[5].

Wiatr: ? m/s
Godzina:22:10 (UTC+8)

Poz.	Tor	Państwo	Zawodnicy	Czas	Uwagi
1	5	Jamajka	Nesta Carter, Michael Frater, Usain Bolt, Asafa Powell	37.10
2	4	Trynidad i Tobago	Keston Bledman, Marc Burns, Emmanuel Callender, Richard Thompson	38.06
3	7	Japonia	Naoki Tsukahara, Shingo Suetsugu, Shinji Takahira, Nobuharu Asahara	38.15	SB
4	3	Brazylia	Vicente Lima, Sandro Viana, Brunno de Baros, Jose Carlos Moreira	38.24	SB
5	9	Niemcy	Tobias Benjamin Unger, Till Helmke, Alexander Kosenkow, Martin Keller	38.58
6	6	Kanada	Hank Palmer, Anson Henry, Jared Connaughton, Pierre Browne	38.66	SB
7	8	Holandia	Maarten Heisen, Guus Hoogmoed, Patrick van Luijk, Caimin Douglas	45.81
99	2	Chiny	Wen Yongyi, Zhang Peimeng, Lu Bin, Hu Kai	99.99 DSQ

Historia Komputerów