Majnard[1]germańskie imię męskie, notowane w Polsce od 1308 roku[2] w formach (Mainard), Meinart, Meinard, Meinhart, Meinhard, z możliwymi zdrobnieniami Meinko oraz Menko. Pierwszy człon tego imienia pochodzi od germańskiej ściągniętej formy członu Magin-, Megin-: stwniem. magan, megin — "siła, moc"; śrwniem. magen, mān, main. Drugi człon to hart, hard — "silny, mocny, krzepki, dzielny"[3].

Spis treści

[edytuj] Majnard imieniny obchodzi
[edytuj] Znane osoby noszące imię Majnard
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
  1. K. Rymut, Słownik imion współcześnie w Polsce używanych, Kraków 1995, ISBN 83-85579-13-3
  2. W. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych, T. 3 z. 3, (Marszko—Mżurowski), Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1973
  3. Z. Klimek (opr.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 5, Kraków 1997, ISBN 83-85579-14-1
  4. H.Fros, F. Sowa Księga imion i świętych t. 4, Kraków 2000, ISBN 83-7097-671-9, szpalta 242-3, por. Katolsk.no
  5. Heiligenlexikon