Nasław — staropolskie imię męskie. Imię to składa się z dwóch członów: na ("na"; jedno ze znaczeń na nazywało "kogoś, ze względu na kogo coś się działo", poza tym na oznaczało "na" i mogło także oznaczać naj-) oraz -sław ("sława"). Mogło ono więc oznaczać "ten, dzięki któremu przychodzi sława". Notowane na Pomorzu[1], po raz pierwszy w 1280 (1277) roku[2]. Możliwe staropolskie zdrobnienia: Nach, Naszon, Naszan, Naszko, Naszętka (masc.), Naszotek[1].
Nasław imieniny obchodzi 6 sierpnia.
Znane osoby o imieniu Nasław:
- Nasław z Gogolina — podczaszy bydgoski, kasztelan bydgoski w latach 1455-1464
- Nasław z Serocka — ostatni (1294 r.) kasztelan Serocka
Żeński odpowiednik: Nasława
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 A.Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t.1, Kraków 2000, ISBN 83-87623-23-7
- ↑ W. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych, T. 4 z. 1, (Nabiela—Pawlikowa), Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974
|
|||||||||||