| Patrick Manning | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 17 sierpnia 1946 San Fernando |
 Premier Trynidadu i Tobago |
|
| Okres urzędowania | od 24 grudnia 2001 |
| Przynależność polityczna | Narodowy Ruch Ludowy (PNM) |
| Poprzednik | Basdeo Panday |
| Premier Trynidadu i Tobago |
|
| Okres urzędowania | od 17 grudnia 1991 do 9 listopada 1995 |
| Poprzednik | Arthur N.R. Robinson |
| Następca | Basdeo Panday |
Patrick Augustus Mervyn Manning (ur. 17 sierpnia 1946 w San Fernando), trynidadzki polityk, premier Trynidadu i Tobago w latach 1991-1995 i od 24 grudnia 2001. Przewodniczący Narodowego Ruchu Ludowego (People's National Movement) od 1987. Lider opozycji w latach 1986-1990 i 1995-2001.
Spis treści |
[edytuj] Edukacja
Patrick Mannig kształcił się w Presentation College w San Fernando. W 1969 ukończył studia licencjackie z dziedziny geologii na Uniwersytecie Indii Zachodnich w Mona, na Jamajce. Po ukończeniu studiów powrócił do kraju i rozpoczął pracę jako geolog w amerykańskiej firmie naftowej "Texaco".
[edytuj] Początek kariery
Manning wziął udział w wyborach parlamentarnych w 1971 i został wybrany członkiem Izby Reprezentantów w okręgu San Fernando Wschód. W parlamencie zasiada do dziś i jest deputowanym najdłużej sprawującym mandat.
Początkowo zajmował stanowiska sekretarza stanu w różnych urzędach ministerialnych. W 1981 został ministrem informacji oraz ministrem przemysłu i handlu. W latach 1981-1986 pełnił funkcję ministra energii i zasobów naturalnych.
W wyborach parlamentarnych w 1986 rządzący Narodowy Ruch Ludowy poniósł dotkliwą porażkę, zdobywając tylko trzy miejsca w parlamencie. Jedno z nich uzyskał Manning, stając się liderem opozycji, a od 1987 przewodniczącym Narodowego Ruchu Ludowego.
[edytuj] Premier
Manning doprowadził do sukcesu wyborczego partii w 1991, obejmując jednocześnie stanowisko szefa rządu (1991-1995). Okres jego władzy cechowały liberalne reformy. Premier rozpisał nowe wybory w 1995, rok przed konstytucyjnym terminem, jednak nie zdobył większości w parlamencie i musiał oddać władzę. Od 1995 do 2001 pozostawał liderem opozycji. W wyborach parlamentarnych w 2001 Narodowy Ruch Ludowy zdobył 16 mandatów, zajmując drugie miejsce za Zjednoczonym Kongresem Narodowym Basdeo Pandaya (19 mandatów) i pozostał w opozycji.
W 2001 Panday zwołał kolejne wybory parlamentarne z powodu rozłamu w swojej partii. Wybory z 2001 zakończyły się remisem dwóch głównych partii (18 do 18 miejsc w parlamencie). W takiej sytuacji prezydent Arthur N.R. Robinson mianował 24 grudnia 2001 premierem Patricka Manninga. Jednakże krajowi politycy nie mogli osiągnąć porozumienia w sprawie wyboru przewodniczącego Izby Reprezentantów oraz zatwierdzenia przez parlament rządowego projektu budżetu. W tej sytuacji premier Manning postanowił zorganizować ponownie wybory parlamentarne.
Wcześniejsze wybory parlamentarne z 7 października 2002 wygrał Narodowy Ruch Ludowy, zdobywając 20 mandatów w 36-osobowej Izbie Reprezentantów, co umożliwiło Manningowi utrzymanie się na stanowisku szefa rządu. Rząd Manninga zredukował stawkę podatku dochodowego, wprowadził bezpłatną edukację na poziome wyższym oraz powołał Uniwersytet Trynidadu i Tobago.
W wyborach parlamentarnych 5 listopada 2007 ponowne zwycięstwo odniósł Narodowy Ruch Ludowy (People's National Movement), zdobywając 26 mandatów w 41-osobowym parlamencie[1]. 7 listopada 2007 Manning został zaprzysiężony na kolejną kadencję[2].
Przypisy
- ↑ * "Trinidad's ruling party wins poll", BBC News, 6 listopada 2007.
- ↑ "Manning Officializes in Princely Style", TriniView.com, 8 listopada 2008.
[edytuj] Źródła
| Poprzednik Arthur N.R. Robinson |
Premier Trynidadu i Tobago 17 grudnia 1991 - 9 listopada 1995 |
Następca Basdeo Panday |
| Poprzednik Basdeo Panday |
Premier Trynidadu i Tobago 24 grudnia 2001 - nadal |
Następca - |
|
||||||||||||||
