Historia Komputerów

Rafael Correa
Data i miejsce urodzenia	6 kwietnia 1963 Guayaquil
Prezydent Ekwadoru
Okres urzędowania	od 15 stycznia 2007 r.
Przynależność polityczna	Alianza PAIS
Poprzednik	Alfredo Palacio
Minister Finansów
Okres urzędowania	od kwiecień 2005 r. do sierpień 2005 r.
Poprzednik	Mauricio Yépez
Następca	Magdalena Barreiro
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Rafael Vicente Correa Delgado (ur. 6 kwietnia 1963 r. w Guayaquil) − ekwadorski polityk i ekonomista o lewicowych poglądach, minister finansów w 2005, prezydent Ekwadoru od 15 stycznia 2007.

[edytuj] Edukacja

Rafael Correa w 1987 r. ukończył ekonomię na Universidad Catolica Santiago de Guayaquil. Następnie przez rok pracował w centrum pomocy społecznej salezjanów w prowincji Cotopaxi.

Correa kształcił się również zagranicą. W 1991 ukończył nauki ekonomiczne na Universite Catholique de Louvain w Belgii. W 1999 ukończył ekonomię na Uniwersytecie w Illinois, a w 2001 zdobył tytuł doktora ekonomii. Oprócz języka hiszpańskiego, zna także język francuski, angielski oraz język keczua.

[edytuj] Minister Finansów

Od kwietnia do sierpnia 2005 r. Correa zajmował stanowisko ministra finansów w gabinecie prezydenta Alfredo Palacio. W czasie czterech miesięcy urzędowania, głosił hasła redukcji ubóstwa i zapewnienia ekonomicznej samodzielności najbiedniejszym grupom społecznym. Correa sceptycznie wypowiadał się na temat swobodnej wymiany handlowej z USA. Odrzucał zalecenia Międzynarodowego Funduszu Walutowego i działał na rzecz wzmocnienia współpracy ekonomicznej z innymi krajami Ameryki Łacińskiej.

Correa zrezygnował ze stanowiska ministra w sierpniu 2005 r. po odmowie udzielenia przez Bank Światowy Ekwadorowi pożyczki oraz po kryzysie związanym ze sprzedażą państwowych obligacji^[1]. Po odejściu z rządu zachował jednak wysoki poziom społecznego poparcia, stając się jednym z najbardziej popularnych polityków w Ekwadorze.

[edytuj] Kampania prezydencka

Rafael Correa w chwili zaprzysiężenia, styczeń 2007 r.

Po wycofaniu się z obozu rządowego Correa założył własną partię Alianza PAIS (Sojusz PAIS). Z jej ramienia rozpoczął kampanię prezydencką przed wyborami w październiku 2006. W swoim programie wyborczym wyróżnił pięć podstawowych celów: reforma konstytucyjna, rewolucja moralna, reforma ekonomiczna, reforma edukacji i służby zdrowia oraz godność, suwerenność i integracja Ameryki Łacińskiej.

Correa obiecywał również reformę przemysłu naftowego, mającą zapewnić większe dochody skarbowi państwa. Protestował przeciw dominacji i zaangażowaniu Stanów Zjednoczonych w sprawy latynoamerykańskie. Sprzeciwiał się podpisaniu porozumienia handlowego z USA i wprowadzeniu dolara amerykańskiego jako oficjalnej jednostki monetarnej w Ekwadorze. Obiecywał likwidację amerykańskiej bazy wojskowej w Mancie, liczącej 400 żołnierzy^[2].

W I turze wyborów generalnych 15 października 2006 r. zajął drugie miejsce (22,84%), ustępując pierwszeństwa bananowemu magnatowi Álvaro Noboi (26,83%). W II turze wyborów, 26 listopada 2006 r., Correa uzyskał 56,7% głosów, a jego kontrkandydat 43,3%^[3]. 15 stycznia 2007 r. został zaprzysiężony na stanowisku prezydenta Ekwadoru. W uroczystości uczestniczyło większość szefów państw Ameryki Południowej, a także prezydent Iranu Mahmud Ahmadineżad oraz następca tronu Hiszpanii, książę Filip^[4].

[edytuj] Prezydent (I kadencja 2007-2009)

Prezydent Correa z prezydentem Lula da Silvą w 2008.

Prezydent Correa (drugi z prawej) w czasie spotkania w Brazylii w 2008.

[edytuj] Polityka ekonomiczna i dług państwowy

Rafael Correa w swoim przemówieniu inauguracyjnym 15 stycznia 2007 stwierdził, że część długu zagranicznego Ekwadoru jest "bezprawna" ponieważ została zaciągnięta przez reżim wojskowy. W kolejnych dniach minister finansów ogłosił, że Ekwador byłby skłonny do spłacenia tylko 40% swego zadłużenia, wynoszącego w sumie 11 mld USD.^[5]. Prezydent Correa opowiedział się za renegocjacją warunków spłaty długu oraz odrzucił zasady Konsensusu Waszyngtońskiego^[6]. Prezydent zagroził również zerwaniem współpracy z Bankiem Światowym oraz Międzynarodowym Funduszem Walutowym, a w kwietniu 2007 wydalił z Ekwadoru przedstawiciela Banku Światowego^[7].

12 grudnia 2008 prezydent Correa ogłosił zawieszenie spłacania przez Ekwador zadłużenia zagranicznego, które raz jeszcze nazwał "bezprawnym"^[8][9].

[edytuj] Polityka zagraniczna

W marcu 2008 r. w Ameryce Południowej doszło do wybuchu kryzysu dyplomatycznego między Ekwadorem a Kolumbią, spowodowanego wejściem kolumbijskich wojsk na terytorium Ekwadoru w pościgu za partyzantami FARC. Kolumbia oskarżyła prezydenta Correę o powiązania z partyzantami oraz udzielanie im wsparcia politycznego i militarnego^[10]. W odpowiedzi prezydent Correa odwołał ambasadora w Bogocie oraz rozkazał wojskom zająć pozycje na granicy z Kolumbią^[11].

W lutym 2009 doszło do napięć w stosunkach Ekwadoru ze Stanami Zjednoczonymi. Prezydent Correa wydalił z Ekwadoru dwóch amerykańskich dyplomatów. Administrację amerykańską oskarżył o mieszanie w sprawy wewnętrzne kraju i wpływanie na decyzję o mianowaniu nowego szefa antynarkotykowej jednostki policji^[12].

[edytuj] Zgromadzenie Konstytucyjne i nowa konstytucja

W lutym 2007 r. Rafael Correa przedstawił plan zorganizowania ogólnokrajowego referendum w sprawie zwołania Zgromadzenia Konstytucyjnego, którego celem miało być opracowanie projektu nowej konstytucji. W marcu 2007 r., za poparciem prezydenta, Komisja Wyborcza zdjęła z urzędu 57 deputowanych Kongresu Narodowego (parlament) i mianowała na ich miejsce nowe osoby^[13]. Dzięki temu Kongres Narodowy przegłosował projekt zorganizowania referendum. W referendum, które odbyło się 15 kwietnia 2007 r., 81,7% wyborców poparło ideę powołania Zgromadzenia Konstytucyjnego^[14].

30 września 2007 r. w Ekwadorze odbyły się wybory do Zgromadzenia Konstytucyjnego, w których prezydencki Sojusz PAIS zdobył 80 z 130 mandatów^[15]. W listopadzie 2007 r. Zgromadzenie Konstytucyjne rozwiązało Kongres Narodowy z powodu rzekomej korupcji jego członków^[16].

W lipcu 2008 r. Zgromadzenie Konstytucyjne przedstawiło i przyjęło projekt nowej konstytucji, która rozszerzała kompetencje głowy państwa, m.in. dopuszczając powtórną elekcję prezydenta oraz dając mu prawo rozwiązania parlamentu w ciągu pierwszych trzech lat jego kadencji^[17]. W referendum konstytucyjnym, które obyło się 28 września 2008 r. 64% wyborców poparło nową ustawę zasadniczą^[18][19]. Konstytucja weszła w życie w 2009 r.

[edytuj] Reelekcja

Po wejściu w życie nowej konstytucji, w Ekwadorze 26 kwietnia 2009 odbyły się wybory prezydenckie. Prezydent Rafael Correa wziął udział w wyborach w tandemie razem z wiceprezydentem Lenínem Moreno. Correa odniósł zdecydowane zwycięstwo już pierwszej turze wyborów, zdobywając prawie 52% głosów i tym samym zapewnił sobie reelekcję na stanowisku prezydenta kraju. Drugi z kandydatów, Lucio Gutiérrez uzyskał niecałe 28% głosów^[20].

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Strona kampanii prezydenckiej

Poprzednik Alfredo Palacio

Prezydent Ekwadoru 2007–

Następca –

p • d • e Szefowie państw i rządów Ameryki Południowej Szefowie państw Argentyna¹ • Boliwia¹ • Brazylia¹ • Chile¹ • Ekwador¹ • Gujana • Kolumbia¹ • Paragwaj¹ • Peru • Surinam¹ • Urugwaj¹ • Wenezuela¹ Szefowie rządów Gujana • Peru ¹Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu