Sabbas, Sabas, Saba[1]imię męskie pochodzenia aramejskiego, od saba – "starzec, dziad, dziadek"[2]. Jego patronem jest święty Sabbas (Sawa), najważniejszy święty w serbskiej cerkwi, a także inni święci, także katoliccy, w liczbie co najmniej piętnastu. Sawa jest nowogrecką formą imienia, występującą na obszarze chrześcijaństwa prawosławnego, od której być może pochodzą m.in. takie nazwiska, jak Sawa, Sawka, Sawczyn, Sawicki[3].

Odpowiedniki w innych językach
Sabbas imieniny obchodzi
  • 14 stycznia, jako wspomnienie św. Sabbasa, arcybiskupa Serbii,
  • 5 lutego, jako wspomnienie św. Sabbasa Młodszego, sycylijczyka,
  • 12 kwietnia, jako wspomnienie św. Sabbasa Gota,
  • 24 kwietnia, jako wspomnienie św. Sabbasa, męczennika rzymskiego,
  • 16 sierpnia, jako wspomnienie św. Sabbasa, męczennika perskiego,
  • 5 grudnia, jako wspomnienie św. Sabbasa Jerozolimskiego.
Znane osoby noszące imię Sabbas
  • Saba — postać biblijna, wnuk Abrahama
  • Sawa — zwierzchnik Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego
  • Sawa Botew — bułgarski agronom, publicysta i uczony, współautor pierwszej bułgarskiej encyklopedii rolnictwa Zemedełska encikłopedija (bułg. Земеделска енциклопедия)
  • Sawa Kononowicz — hetman kozaków rejestrowych w 1637 roku
  • Sawa Storożewski — mnich i ihumen klasztoru w Storożewie i Zwienigorodzie

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Wanda Janowowa: Słownik imion. Wrocław: Zakład Narodowy im.Ossolińskich, 1991. ISBN 83-04-03123-X. 
  2. Aleksandra Cieślikowa, Maria Malec, Kazimierz Rymut: Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5. Kraków: Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego., 1995. ISBN 83-85579-68-0. 
  3. Henryk Fros, F. Sowa: Księga imion i świętych. T. 5. Kraków: 2000. ISBN 83-7318-376-0.