Ripablik blong Vanuatu
Republic of Vanuatu
République du Vanuatu

Republika Vanuatu
Flaga Vanuatu
Godło Vanuatu
Flaga Vanuatu Godło Vanuatu
Dewiza: (ang.) Let us stand firm in God
Hymn: Yumi, Yumi, Yumi
Położenie Vanuatu
Język urzędowy bislama, angielski, francuski
Stolica Port Vila
Ustrój polityczny Republika
Głowa państwa prezydent Iolu Abbil
Szef rządu premier Edward Natapei
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe
156. na świecie
12 200 km²
0%
Liczba ludności (2004)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
184. na świecie
199 414
16 osób/km²
Jednostka monetarna Vatu (VUV)
Niepodległość od Wielkiej Brytanii i Francji
30 lipca 1980
Strefa czasowa UTC +11
Kod ISO 3166 VU
Domena internetowa .vu
Kod samochodowy VAN
Kod telefoniczny +678
Mapa Vanuatu

Republika Vanuatu (bislama: Ripablik blong Vanuatu) – państwo w Oceanii. Położone na 83 wyspach Nowych Hebrydów (2 z nich - Matthew i Hunter - należą do Nowej Kaledonii, terytorium zamorskiego Francji). Położone na ok. 800 km północny zachód od Fidżi, na północny wschód od Nowej Kaledonii.

Spis treści

[edytuj] Ustrój polityczny

Vanuatu ma jednoizbowy parlament z 52 posłami. Wybierany jest co 4 lata w głosowaniu powszechnym. Przywódca głównej frakcji parlamentarnej jest zazwyczaj wybierany na premiera i szefa rządu. Głową państwa jest prezydent, wybierany co 5 lat przez parlament i prezydentów 6 rządów prowincjalnych.

[edytuj] Główne partie polityczne

[edytuj] Podział administracyjny

Vanuatu dzieli się na sześć prowincji:

[edytuj] Historia

W 1906 roku archipelag stał się obszarem kondominium francusko-brytyjskiego Nowe Hebrydy. W czasie II wojny światowej wyspy dały schronienie bazom amerykańskim szykującym się do walk o Wyspy Salomona. Od 30 lipca 1980 niepodległe państwo.

W tym samym okresie działało na wyspach wiele ruchów secesjonistycznych:

[edytuj] Geografia

Największe miasto Port Vila - stolica, na wyspie Efate - 35 tys. mieszkańców, drugie większe miasto - Luganville - na Espiritu Santo. Wyspy Vanuatu (największe: Espiritu Santo, Malekula, Efate, Erromanga) są pochodzenia wulkanicznego. Klimat tropikalny i subtropikalny, tutejsze lasy tropikalne tworzą swoisty mikroklimat wysp.

[edytuj] Gospodarka

Gospodarka Vanuatu opiera się głównie na usługach - jest to tzw. raj podatkowy (m.in. kraj taniej bandery), istnieje też możliwość zarejestrowania tam samochodu).

[edytuj] Rolnictwo

Użytki rolne zajmują 12% powierzchni kraju [1]. Uprawia się kawę, kakao, palmy kokosowe, trzcinę cukrową, orzeszki ziemne. Na własne potrzeby uprawia się także jams, taro, kukurydzę, warzywa i drzewa chlebowe. Rolnictwem zajmuje się 65% ludności czynnej zawowdowo [2].

[edytuj] Turystyka

Najważniejsze ośrodki turystyczne na Vanuatu to miasta Malekula i Pentecost. Głównym atutem dobrze rozwiniętej turystyki w kraju są krajobrazy wulkaniczne oraz tropikalne. Popularne są też kąpieliska. Rozwojowi turystyki pomaga dobre połączenie lotnicze z Australią i Nową Zelandią.

[edytuj] Bogactwa naturalne

Vanuatu nie posiada wielu bogactw naturalnych. W kraju wydobywa się na niewielką skalę rudy manganu [3].

[edytuj] Przemysł

Najważniejszą gałęzią przemysłu jest przemysł spożywczy (mięsny, olejarski oraz rybny) [4].

[edytuj] PKB

PKB na mieszkańca
rok PKB na mieszkańca w USD
2004 2 900 [5]
2006 2 900 [6]
2007 3 900 [7]

[edytuj] Eksport

Eksportuje się głównie ryby i produkty rolne: kopra, kakao, drewno, kawę, wołowinę i korale [8].

[edytuj] Demografia

Zdecydowaną większość mieszkańców kraju, bo aż 98%, stanowią rdzenni Melanezyjczycy.

[edytuj] Ciekawostki

  • W Vanuatu targowanie się jest oznaką braku szacunku do sprzedawcy.
  • Zgodnie z miejscowym zwyczajem, przed wejściem na terytorium któregoś plemienia trzeba poprosić wodza o pozwolenie, co może wiązać się z symboliczną opłatą.
  • Na Vanuatu narodził się sport ekstremalny bungee. Tubylcom znany był od setek lat jako obrzęd religijny.
  • Na wyspie Maewo praktykowano sztukę robienia tatuaży o nazwie tatau.
  • Obywatele Vanuatu zajęli pierwsze miejsce w przygotowanym w 2006r. przez New Economist Foundation rankingu na miejsce, gdzie żyją najszczęśliwsi ludzie na świecie.

Przypisy

  1. http://www.oceania.stosunki.pl/vu/
  2. Heike Barnitzke: Oxford Wielka encyklopedia geografii tom 4 Afryka, Australia i Oceania. Oxford, s. 80. ISBN 83-7425-138-7. 
  3. http://lajt.onet.pl/encyklopedia/45606,44325,haslo_detal.html
  4. http://lajt.onet.pl/encyklopedia/45606,44325,haslo_detal.html
  5. http://lajt.onet.pl/encyklopedia/45606,44325,haslo_detal.html
  6. Heike Barnitzke: Oxford Wielka encyklopedia geografii tom 16 Wielki atlas świata część II. Oxford, s. 200. ISBN 83-7425-672-9. 
  7. http://encyklopedia.pwn.pl/haslo.php?id=4575648
  8. Oxford Wielka encyklopedia świata tom 15. Oxford, s. 300. ISBN 83-7325-540-0. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons-logo.svg