Historia Komputerów

Władysław Kozakiewicz
Data i miejsce urodzenia	8 grudnia 1953 Soleczniki
Dyscypliny	lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska Igrzyska olimpijskie Złoto Moskwa 1980 lekkoatletyka (tyczka) Mistrzostwa Europy Srebro Rzym 1974 tyczka Halowe mistrzostwa Europy Złoto San Sebastián 1977 skok o tyczce Złoto Wiedeń 1979 skok o tyczce Brąz Katowice 1975 skok o tyczce Brąz Mediolan 1982 skok o tyczce

Władysław Kozakiewicz (ur. 8 grudnia 1953 w Solecznikach pod Wilnem) – polski lekkoatleta – tyczkarz i wieloboista.

Mistrz olimpijski w skoku o tyczce w Moskwie w 1980^[1] z wynikiem 578 cm – jednocześnie ustanawiając nowy rekord świata. W konkursie olimpijskim stoczył pojedynek z zawodnikiem gospodarzy Konstantinem Wołkowem, kolegą z reprezentacji Tadeuszem Ślusarskim oraz wrogo nastawioną publicznością.

Pamiętany z powodu gestu, który dwukrotnie^[2]wykonał w stronę gwiżdżących kibiców sowieckich, za co później Rosjanie żądali odebrania medalu (tzw. gest Kozakiewicza).

Na swoich pierwszych igrzyskach, cztery lata wcześniej w Montrealu skacząc z kontuzją stopy zajął w konkursie 11. miejsce.

W 1980 r. dwukrotnie ustanawiał rekordy świata: wynikami: 572 i 578 cm. W tym też roku wygrał Plebiscyt Przeglądu Sportowego zostając wybrany najlepszym sportowcem roku w Polsce.

Inne osiągnięcia to: Halowe Mistrzostwo Europy (1977, 1979), wicemistrzostwo Europy na otwartym stadionie (1974) i dwa brązowe medale w hali (1975, 1982).

W czasie swojej kariery 8-krotnie poprawiał rekord Polski windując go od 532 cm w 1973 do 578 cm. Był też 10-krotnym mistrzem kraju.

W 1985 r. wyjechał na stałe do Niemiec, gdzie poprosił o azyl. Po otrzymaniu obywatelstwa niemieckiego kilkakrotnie wystąpił w turniejach lekkoatletycznych w barwach tego kraju. Wynikiem 570 cm poprawił nawet rekord RFN. Po latach wrócił na stałe do Polski i zamieszkał w Gdyni.

Odznaczony m. in. złotym i srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1980). Autor książki Gest Kozakiewicza (1990).

W latach 1998-2002 był radnym Rady Miasta Gdyni, mandat zdobył z listy ugrupowania AWS. Był w tym czasie z ramienia gdyńskiego samorządu przewodniczącym Komisji Sportu Związku Miast Bałtyckich.^[3]

Brat Edwarda.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Sylwetka w Polskim Portalu Olimpijskim PKOl.
• Ten od wała. Duży Format, 29-07-2008.

p • d • e Polscy medaliści na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Moskwa 1980 Złoto: Jan Kowalczyk • Władysław Kozakiewicz • Bronisław Malinowski Srebro: Indywidualnie: Roman Bierła • Jan Dołgowicz • Urszula Kielan • Czesław Lang • Józef Lipień • Paweł Skrzecz • Władysław Stecyk • Andrzej Supron • Tadeusz Ślusarski • Jacek Wszoła Drużynowo: Janusz Bobik — Wiesław Hartman — Jan Kowalczyk — Marian Kozicki (jeździectwo) • Leszek Dunecki — Zenon Licznerski — Marian Woronin — Krzysztof Zwoliński (lekkoatletyka) • Ludomir Chronowski — Piotr Jabłkowski — Andrzej Lis — Mariusz Strzałka — Leszek Swornowski (szermierka) • Małgorzata Dłużewska — Czesława Kościańska (wioślarstwo) Brąz: Indywidualnie: Kazimierz Adach • Aleksander Cichoń • Agnieszka Czopek • Tadeusz Dembończyk • Krzysztof Kosedowski • Lucyna Langer • Janusz Pawłowski • Tadeusz Rutkowski • Jerzy Rybicki • Adam Sandurski • Marek Seweryn • Kazimierz Szczerba • Barbara Wysoczańska Drużynowo: Lech Koziejowski — Adam Robak — Marian Sypniewski — Bogusław Zych (szermierka) • Ryszard Kubiak — Grzegorz Nowak — Ryszard Stadniuk — Grzegorz Stellak — Adam Tomasiak (wioślarstwo)