Wojna domowa – konflikt zbrojny, w którym stronami są obywatele jednego państwa, plemienia, grupy etnicznej. Wojny domowe są częstą przyczyną osłabienia państwa czy plemienia. Jest rodzajem wojny.
Charakterystyczne dla wojny domowej są:
- zasięg prowadzonych działań (zamknięty w granicach określonego państwa),
- zaangażowane w niej podmioty (należące do tego samego państwa czy narodu).
O wybuchu wojny domowej decydują różne przyczyny. Może to być:
- gwałtowny konflikt ekonomiczny między różnymi grupami społecznymi.
- konflikt pomiędzy społecznościami religijnymi czy etnicznymi,
- rewolucja,
- zamach stanu,
- walka o władzę.
Państwa nękane licznymi wojnami domowymi często były osłabione i narażone na zewnętrzne ataki, na przykład Rzeczpospolita Obojga Narodów[1]. Wojną domową były działania banderowców przed II wojną światową, oraz walki z UPA w latach drugiej wojny i krótko po niej.
[edytuj] Zobacz też
- Hiszpańska wojna domowa
- Wojna secesyjna
- Rzymska wojna domowa (312-324)
- Wojna domowa w Rosji
- Wojna w Chorwacji
Przypisy
- ↑ W XVII wieku (nazywanym "wiekiem żelaza") Rzeczpospolita nękana była ona licznymi wojnami ze Szwecją, z Tatarami, z Turcją, Rosją, Brandenburgią, ale także wojnami domowymi, takimi jak na przykład Powstanie Chmielnickiego.
[edytuj] Bibliografia
- Słownik polityki, pod redakcją Marka Bańkowicza, Wiedza Powszechna, Warszawa 1996.