| Peter I Øy Wyspa Piotra I |
|||||
|
|||||
| Język urzędowy | norweski | ||||
| Status terytorium | terytorium zależne | ||||
| Zależne od | Norwegii | ||||
| Głowa terytorium | król Harald V | ||||
| Powierzchnia • całkowita • wody śródlądowe |
249,2 km² 0% |
||||
| Liczba ludności (2007) • całkowita • gęstość zaludnienia |
0 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | korona norweska (NOK) | ||||
| Rok utworzenia | 1930 | ||||
Wyspa Piotra I (norw. Peter I Øy, Peter 1.s øy) – antarktyczna wyspa pochodzenia wulkanicznego na Morzu Bellingshausena, położona około 400 km od wybrzeży Antarktydy Zachodniej. Współrzędne geograficzne: . Jej powierzchnia wynosi 249,2 km², natomiast długość 18 km. Wyspa, otoczona lodem szelfowym, jest górzysta i pokryta lodowcami. Jej wysokość dochodzi do 1753 m n.p.m.
Wyspa została odkryta w 1821 przez rosyjskiego żeglarza Fabiana Bellingshausena. Została nazwana na cześć cara Rosji Piotra I. Pierwszego lądowania na wyspie dokonał w 1929 Norweg Lars Christensen.
Do Wyspy Piotra I prawa rości sobie Norwegia.
[edytuj] Zobacz też
|
|||||||
|
||||||||||